اگر سیگاری هستید و متوجه بروز درد در انگشتان دست و پا و یا سیاه شدن آنها شده اید، حتما به پزشک مراجعه کنید زیرا این علائم میتوانند علامت بروز یک مشکل جدی به نام بیماری برگر باشند. مصرف دخانیات مثل سیگار، ویپ و ماریجوانا از عوامل اصلی بروز این عارضه هستند. بیماری بورگر که با نام ترومبوآنژئیت انسدادی نیز شناخته میشود، جریان خون را به دست و پا مختل کرده و در موارد شدید حتی میتواند منجر به قطع عضو شود! به همین دلیل مهم است که هرچه سریعتر برای تشخیص و درمان این بیماری به پزشک مراجعه کنید. در ادامه مطالبی ذکر شده اند که شما را بیشتر با این بیماری آشنا میکنند.
بیماری برگر چیست؟
بیماری بورگر یا ترومبوآنژئیت انسدادی، یک بیماری نادر است که بیشتر در افراد سیگاری دیده میشود. در این بیماری، رگهای دستها و پاها ملتهب شده و جریان خون را مختل میکند. لخته خون این مشکل را شدیدتر کرده و موجب بروز درد و آسیب به بافت خواهد شد. ترک سیگار، بهترین راه برای درمان این بیماری است.
علائم بیماری بورگر
علائم اولیه این بیماری شامل درد شدید در دستها و پاها میشود. این درد زمانی رخ میدهد که در حال استراحت باشید. علائم بیماری برگر در طول زمان و به آرامی نمایان میشوند. برخی از این نشانهها را در ادامه ذکر کرده ایم.
- درد دست و پا
- بروز زخم روی انگشتهای دست و پا
- درد در مچ و ساق پا
- سندرم رینود (سندرمی که باعث اسپاسم عروق شده و در نتیجه جریان خون به سمت انگشتان کاهش مییابد.)
- تغییر در بافت یا رنگ پوست
دیگر علائم ترومبوآنژئیت انسدادی، مدتی بعد از اینکه به این عارضه مبتلا شدید خود را نشان میدهند. برای مثال اسپاسم عضلات، تشکیل لخته خون در عروق، بنفش شدن یا رنگ پریدگی انگشتان دست و پا، سرد شدن یا بیحسی دست و پا، قانقاریا و زخمهای پوستی از این دست علائم هستند.
بیماری برگر از چیست؟
علت اصلی بروز این بیماری هنوز مشخص نیست، اما دانشمندان تصور میکنند وجود عاملی در تنباکو باعث آسیب به آستر عروق خونی میشود. بیشتر افرادی که به بیماری بورگر مبتلا میشوند، سیگاری هستند. البته توجه داشته باشید که عوامل ژنتیکی نیز میتوانند ریسک ابتلا به این عارضه را بالا ببرند. برخی از دانشمندان این بیماری را در دسته بیماریهای خودایمنی جای میدهند.
تشخیص بیماری ترومبوآنژئیت انسدادی
آزمایشی وجود ندارد که به صورت مستقیم منجر به تشخیص بیماری برگر شود. اما تستهایی وجود دارند که با انجام آنها میتوان به وجود بیماریهایی پی برد که باعث بروز علائم یکسان میشوند. برای مثال:
-
آزمایش خون
میتوان با آزمایش خون از وجود زخم های دیابت، بیماریهای انعقادی خون یا خودایمنی مثل لوپوس مطمئن شد.
-
چک شاهرگهای دست و پا
میتوان با استفاده از دستگاه فشارخون یا سونوگرافی، نحوه حرکت خون در دستها و پاها را بررسی کرده و از وجود بیماری برگر مطمئن شد.
-
سیتیاسکن یا ام آر آی
این تستها جریان خون در شاهرگها را نشان میدهند. ممکن است قبل از تصویربرداری، یک رنگ مخصوص از طریق سرم به داخل بدن بیمار وارد شود. این رنگ کمک میکند تا عروق با وضوح بیشتری در تصاویر دیده شوند.
-
آنژیوگرافی دست و پا
این تست تهاجمی به پزشکان کمک میکند تا گرفتگیها را در حتی کوچکترین رگها مشاهده کنند. یک لوله بلند و منعطف به نام کاتتر وارد رگ شده و سپس رنگ (که با نام کنتراست هم شناخته میشود) در رگ جریان مییابد. این رنگ هم به مشخص شدن بهتر رگها در تصاویر کمک میکند.
درمان قطعی بیماری بورگر در کرج
برای خیلی از افراد این سوال پیش آمده که آیا بیماری برگر درمان دارد؟ در پاسخ به این سوال باید گفت تا کنون درمان صددرصدی برای این بیماری کشف نشده، اما ترک هرگونه سیگار و نیکوتین میتواند از پیشرفت این بیماری جلوگیری کند. پزشکان توصیه میکنند این دسته از بیماران حتی در معرض دود فردی دیگر نیز قرار نگیرند.
توجه داشته باشید که حتی اگر در روز یک سیگار هم بکشید، این عارضه رو به وخامت میرود. زمانی که افراد مبتلا به بیماری بورگر سیگار کشیدن را ترک کنند، علائمشان بهبود قابل توجهی مییابد. حتی در بعضی از بیماران، بعد از ترک سیگار بیماری به حالت خواب فرو خواهد رفت. البته با مصرف برخی داروها میتوان به بهبود این مشکل کمک کرد.
برای درمان این بیماری تا حد ممکن، توصیه میشود به یک کلینیک زخم در کرج مراجعه کنید تا به صورت تخصصی درمان شوید.
چه داروهایی برای درمان بیماری برگر در کرج استفاده میشوند؟
داروهای رگ گشا مثل مسدودکنندههای کانال کلسیمی که جریان خون را بهتر میکنند، داروهای ضد التهاب، داروهای مسکن، داروهای ضد انعقادخون و آنتیبیوتیکها از این جمله داروها میباشند.
اگر این بیماری پیشرفته باشد، دارویی به نام بوسنتان تجویز میشود. این دارو برای درمان فشارخون بالا در ریهها استفاده میشود؛ اما برخی تحقیقات نشان دادهاند که این دارو به درمان بیماری بورگر نیز کمک کرده است.
کامپرشن تراپی
ممکن است پزشک برای درمان بیماری برگر در کرج، یک راه درمانی بدون دارو به نام کامپرشن تراپی را توصیه کند. در این راه درمانی، روی ناحیهای که تحت تاثیر قرار گرفته فشار وارد میشود تا جریان خون بهبود یابد.
در طول این پروسه، باید یک آستین مخصوص را در دست یا پای خود بپوشید. این آستین به یک پمپ متصل است؛ این پمپ به صورت متناوب هوا را به داخل آستین میفرستد. زمانی که آستین باد میشود، فشار آرامی را به ناحیه مورد نظر وارد میکند. این فشار جریان خون را بالا خواهد برد.
جراحی برای درمان بیماری بورگر در کرج
این عارضه باعث کاهش شدید جریان خون شده و در نتیجه باعث آسیب به بافت پوست و مرگ آن میشود. در چنین شرایطی ممکن است به قطع عضوی که تحت تاثیر بیماری قرار گرفته نیاز باشد.
درمان خانگی بیماری برگر
شما میتوانید برای بهبود علائم بیماری، سبک زندگی خود را تغییر داده و از یک سری درمانهای خانگی استفاده کنید.
ورزش کنید: ورزش مرتب به بهبود افزایش خون کمک میکند. با تایید پزشک، روزانه سی تا شصت دقیقه را به انجام فعالیتهای فیزیکی بپردازید.
پوست خود را بررسی کنید: بیماری بورگر میتواند باعث از بین رفتن حس لامسه در انگشتهای دست و پا و یا دیگر مناطق بدن شود. به همین دلیل ممکن است فرد متوجه آسیبهایی که در این مناطق رخ میدهند نشود. اگر به ترومبوآنژئیت انسدادی مبتلا هستید، روزانه مناطق درگیر بیماری را بررسی کنید تا دچار آسیب نشده باشند.
زخمهای خود را تمیز کنید: کمبود جریان خون به دست و پا ریسک بروز عفونت را بالا میبرد. حتی بریدگیهای کوچک هم میتواند منجر به بروز عفونتهای جدی شود. همیشه زخمهای خود را با آب و صابون تمیز کنید. سپس از آنتیبیوتیک موضعی استفاده کرده و روی آن را با بانداژ تمیز بپوشانید. اگر زخمها دیر خوب شدند و یا رو به وخامت رفتند، حتما به پزشک مراجعه کنید.
مراقب لثه و دندانهای خود باشید: به صورت مرتب به دندانپزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید لثهها و دندانهایتان در سلامت کامل هستند. بیماریهای مزمن لثه به بیماری برگر مرتبط هستند.
سیگار کشیدن و ویپ را کنار بگذارید: همانطور که بارها ذکر شد، ترک دخانیات بهترین راه برای پیشگیری و درمان بیماری بورگر میباشد.
ایا بیماری برگر باعث مرگ میشود؟
این مشکل، باعث مرگ نخواهد شد، اما ممکن است باعث بروز عوارض جدی مثل نکروز (مرگ بافت)، قانقاریا و قطع عضو شود.
آپدیت بیماری برگر
عوارض بیماری برگر
کاهش خونرسانی طولانیمدت به اندامها میتواند عوارض جدی و خطرناکی به همراه داشته باشد که نه تنها سلامت جسمی بلکه کیفیت زندگی بیمار را تحت تأثیر قرار میدهد. در این بخش، به بررسی مهمترین عوارض بیماری بورگر میپردازیم تا شناخت بهتری از پیامدهای آن و اهمیت تشخیص و درمان به موقع پیدا کنیم.
قطع عضو (آمپوتاسیون)
یکی از جدیترین عوارض ترومبوآنژئیت انسدادی، کاهش خونرسانی شدید به اندامهاست که در نهایت ممکن است منجر به نیاز به قطع انگشتان دست یا پا شود. آمپوتاسیون معمولاً زمانی ضرورت پیدا میکند که بافتها به دلیل کمبود خون دچار مرگ سلولی شوند و درمانهای محافظهکارانه یا دارویی دیگر کارساز نباشند.
گانگرن
با پیشرفت بیماری، جریان خون به نوک انگشتان و اندامها کاهش مییابد. این وضعیت میتواند باعث مرگ بافت (قانقاریا) شود که به شکل سیاه شدن پوست و بافتهای زیرین ظاهر میشود. گانگرن خطر عفونت جدی دارد و اگر به موقع درمان نشود، میتواند زندگی بیمار را تهدید کند.
درد مزمن
بیماران مبتلا به بیماری برگر معمولاً درد شدیدی را در اندامهای تحتانی یا فوقانی تجربه میکنند، حتی در حالت استراحت. این درد ناشی از انسداد رگها و کمبود اکسیژن به بافتهاست و میتواند کیفیت زندگی را به شدت کاهش دهد.
زخمهای مزمن و دیر التیام
کاهش خونرسانی موجب میشود که زخمهای کوچک یا آسیبهای سطحی دیر التیام یابند و گاهی تبدیل به زخمهای باز و عفونی شوند. این زخمها معمولاً در نوک انگشتان یا پاها ظاهر میشوند و مستعد عفونت باکتریایی هستند.
اختلال عملکرد اندامها
با تضعیف گردش خون و آسیب به بافتها، عملکرد طبیعی دستها و پاها کاهش مییابد. بیمار ممکن است در انجام فعالیتهای روزمره مانند راه رفتن، گرفتن اشیاء یا نوشتن دچار مشکل شود.
افزایش خطر عفونت
کاهش خونرسانی و زخمهای مزمن، زمینه را برای ورود میکروبها و ایجاد عفونتهای شدید فراهم میکند. عفونتهای ناشی از بیماری برگر میتوانند سریع پیشرفت کنند و نیاز به درمانهای شدید مانند آنتیبیوتیکهای سیستمیک یا جراحی داشته باشند.
مشکلات روانی و اجتماعی
تحمل درد مزمن، محدودیت در فعالیتها و ترس از قطع عضو میتواند منجر به اضطراب، افسردگی و کاهش کیفیت زندگی شود. بیماران ممکن است از فعالیتهای اجتماعی کنارهگیری کنند و نیاز به حمایت روانی پیدا کنند.
آیا بیماری برگر درمان قطعی دارد؟
بیماری بورگر یک بیماری مزمن عروقی است و متأسفانه تا امروز هیچ درمان قطعی برای آن کشف نشده است. با این حال، روشهایی وجود دارند که میتوانند پیشرفت بیماری را کند کرده، علائم را کاهش دهند و از عوارض جدی مانند قطع عضو جلوگیری کنند. مهمترین اقدام، قطع کامل مصرف دخانیات و سیگار است؛ ترک سیگار نقش حیاتی در کنترل بیماری دارد و میتواند جریان خون را بهبود بخشد و خطر آسیب به اندامها را کاهش دهد.
علاوه بر ترک دخانیات، درمانهای دارویی، مراقبتهای حمایتی، و در برخی موارد اقدامات جراحی مانند باز کردن یا پیوند رگها میتوانند علائم را تسکین دهند و کیفیت زندگی بیمار را افزایش دهند. با توجه به اینکه بیماری برگر هر بیمار را به شکل متفاوتی تحت تأثیر قرار میدهد، درمانها معمولاً شخصیسازی شده هستند و تحت نظر پزشک متخصص انجام میشوند.
در نهایت، کنترل بیماری ترومبوآنژئیت انسدادی بیشتر بر پیشگیری از پیشرفت و کاهش عوارض تمرکز دارد تا درمان کامل، و پایبندی بیمار به توصیههای پزشکی نقش کلیدی در موفقیت درمان دارد.
نتیجه گیری
ترومبوآنژئیت انسدادی یا بیماری برگر، عارضهای است که رگهای انگشتان دست و پا اثر میگذارد و احتمال بروز آن بسیار کم است. با اینکه میتوان با دارودرمانی علائم را بهبود بخشید، اما بهترین درمان برای بیماری بورگر ترک سیگار و نیکوتین است. اگر برای ترک سیگار دچار مشکل شدهاید، میتوانید از پزشک خود نیز کمک و راهنمایی بگیرید.
